ภาค 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 94 / 133

ประโยคสม - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนบวช) หัวข้อที่ 245 ไม่พึงละมุ่งแห่งภาพได้ เพราะกิเลสชาติ (ในสันดานผู้อื่น) นั่น ไม่เป็นสิ่งที่ตนจะพึงละได้ แต่ภูมิลักขณะ-กิเลสชาติบได้รับดี (นั้น) พึงทราบ (ว่

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของกิเลสชาติที่ไม่สามารถละได้ และบทบาทของขันธ์ในชีวิตของบุคคล โดยเฉพาะในด้านการเกิดขึ้นของอวิชชาและการเข้าใจวัฏฏะ ขันธ์ของพระอริยบุคคลนั้นเป็นไปในทางที่แตกต่างจากผู้มีวัฏฏะกิเล

ประโยคที่ ๑ - วิชาคิรรมวฒั กแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ ๒๔๖ ทั้งหลายนัน ๆ ซึ่งท่านละได้แล้ว เพราะกิละต์ที่เป็นมูลของวัฏฒั ทั้งหลาย บุญยังละไม่ใด้โดย ประกอบทั้งปวง กรรที่บุญชนทุกอย่างจึงเป็นกุศล

บทความนี้เสนอการวิเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับการตัดขาดจากกิเลสเพื่อเข้าใจวัฏจักรของกรรมในพุทธศาสนา อธิบายการเชื่อมโยงระหว่างกรรม บุญ และกิเลส รวมถึงความสำคัญของการดำรงอยู่ในขันธ์ทั้งห้า โดยใช้การเปรียบเทีย

ประโยคศาสตร์ - วิชาคัมภีร์แปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 247 มาถึงซึ่งความมีองค์ไม่ผลิตเป็นธรรมดา ไม่พึงอาจถึงความเสมอให้ เกิดได้וקט เพราะธาตุและธรณีสันแรงเสียดแล้วฉันใด ฤทธิ์ครูผู้เมือ หน่วยในฉบ

บทนี้พูดถึงการเจริญมรรค ๕ และธรรมชาติของความมีองค์ในวิญญาณ รวมทั้งการสัมผัสพิธีกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเกิดและการดับของชีวิต นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับอุจิษฐานะและอุปัปปันนะในชีวิตมนุษย์ โดยสื่อถึงความเชื่อ

ประโยคส - วิญญาณรอแลกเปลี่ยน ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 249 พึงกำจัด ส่วนอัปปนะ (๔) กล่าวคือภูมิปัญญา มอรัมภี- คิห์ปันนะ อวิขิมภิญญปันนะ และสมุหุปันนะนั้นใด อุปปันนะ (๔) นั้นทั้งมด เป็นสิ่งที่คุณพ

บทความนี้สำรวจลักษณะปริญญาและกิจในญาณที่บันฑิตควรรู้ การกำจัดอุปปัณนะและการทำความเข้าใจเกี่ยวกับโลภญาณที่ส่งผลต่อการปฏิบัติฝึกจิต เป็นการเน้นโดยการใช้คำสอนจากพระโภธนาจารย์เกี่ยวกับการใช้ปัญญาในการฝึกจ

ประโยคส - วินัยธรรมวัดป่า ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 250 ยอมทำกิจ ๔ อย่างโดยขาดกันไม่เที่ยงไม่หลัง คือเผาใส่ ทำลาย มืด ไขแสง กินน้ำมัน ฉันใด มรรคาจากกิรัสสัจจะจะ โดยขณะ เดียวนั้นไม่ก่อนไม่หลัง ฉนั้นเ

บทความนี้พูดถึงการทำกิจ ๔ อย่างซึ่งไม่ขาดกัน การรู้ทุกข์และสุขด้วยปริญญาสมุย รวมถึงการเห็นมรรคาจากการภาวนาภิสมะและการทำให้แจ้ง ความสำคัญของการอธิษฐานในกลุ่มพระโพธิการที่นำไปสู่การรู้แจ้งในมรรคา การประ

ประโยคสั้น - วิจักษณ์ธรรมเทศนา ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ ๒๕๓ สังจะ ๔ สมอารมณ์ (คืออรณ์) เข้าบันหนึ่ง โดยอรรถคือความเป็น อย่างนั้นด้วยอาการ ๑๖ เหล่านี้ ส่งใดส่งเราะให้เข้าเป็นหนึ่งได้ ส่งนั้น ก็เป

เนื้อหาในบทความนี้เน้นการพิจารณาและวิเคราะห์ธรรมเทศนาเกี่ยวกับสังจะ ๔ สมอารมณ์ โดยวิเคราะห์ถึงอาการและความเป็นหนึ่งของอารมณ์ ความรู้ในญาณที่เกิดขึ้นกับทุกข์ และการทำความเข้าใจในธรรมผ่านการเห็นและรับรู

ประโยคศาสนา - วิถีธรรมกรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 255 ไม่มีการทิ้งไป อรรถคือเป็นสิ่งไม่ภูมิปรุงแต่งแห่งนิรอรสัง กิริปรากฎ ชัดด้วยการเห็นบรรลุง เพราะบรรลุเป็นธรรมที่โจคาวผู้ไม่เคย เห็นมาแต่ในส

เนื้อหาเกี่ยวกับอรรถและความหมายทางศาสนาที่เชื่อมโยงกับนิพพานและมรรคสัจ โดยทำความเข้าใจเกี่ยวกับวิถีธรรมกรรมและการเห็นทุกข์ เสนอแนวคิดอันลึกซึ้งที่เกี่ยวข้องกับอิสรภาพและการบรรลุธรรม ความเข้าใจในอรรถนี

ประโยคสม – วิทยาธรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 256 อรรถ ๓ นอกจากนั้น ปรากฏชัดด้วยอำนาจการเห็นจะอ้างอื่น ดังกล่าว มานี้ แต่ในขณะมรรค (เกิด) อรรถทั้งสิ้นนั้น ย่อมถึงปฏิวิธีด้วย ญาณอันมีกิจ ๔ ในทุก

ในเนื้อหานี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับอรรถ การรู้ปริญญาและการเข้าใจมรรคในสายวิทยาธรรม โดยชี้ให้เห็นถึงปริญญาที่มีญาณที่แตกต่างกันสามอย่าง และจำแนกวิธีการที่ใช้ในการเรียนรู้ในธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการอ้างอิ

ประโยค๖- วัง ฤทธิธรรมรถแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า ๒๕๗ ดั่งนี้แล้ว กล่าวโดยสังเขปดังนี้ว่า "ธรรมทั้งหลายใด ๆ เป็นธรรมที่พระโยคาวรวรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งแล้ว ธรรมทั้งหลายนัน ๆ ก็เป็นอันชื่อว่า เธอรู้แล้ว

บทความนี้นำเสนอความรู้เกี่ยวกับฤทธิธรรมและการเข้าถึงปัญญาผ่านการกำหนดครูตามหลักธรรมของพระโยคาวร โดยเน้นที่การรู้จริงในธรรมที่ยิ่งใหญ่ และการให้ความหมายผ่านพิสดารตามนัยความสำคัญของญาณปริญญาและตีรณาปริญ

Here is the extracted text from the image: ประโยคสฅ. - วิชาคีฤมรรกทธา ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 258 ว่าไม่เที่ยว เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา ตั้งแต่กลางสมัมนะ (การพิจารณา โดยส่งเขาเข้าเป็นกลาง) จนถึงอนุ

เนื้อหาในวิชาคีฤมรรกทธานี้เน้นการพิจารณาปหานปริญญา ซึ่งรวบรวมการทำความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมลักษณะและความหมายของญาณ โดยพระโยคาวรยได้ชี้ให้เห็นถึงการบรรลุถึงธรรมอันสูงส่งที่เกี่ยวข้องกับพื้นฐานการรู้ โดยเ

ประโยคสรุป - วิวัฒนาการแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 259 [ปาฏิหาริย์] ข้อว่า “แม้มิทานะกืออย่างนั้น” ความว่า แม้มิทานะก็มิ 3 อย่าง ดังปรุงกาเหมือนกัน คือวิกัมณะนะ ดั้งปานะ สมุนา- ปานะ [วิกัมณ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการวิจัยเกี่ยวกับวิกัมณะนะแห่งการข่มจิตธรรม โดยมุ่งเน้นที่การปรับสมดุลและการควบคุมวิรัซณ์ ผู้เขียนเสนอมุมมองเกี่ยวกับประเด็นต่างๆ ภายในธรรมะ รวมถึงการประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาจิตใจ รวมถึ

ประโยค - วิถีธรรมรวมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 260 [ตังองค์พระนะ] ส่วนการละมหาทัพธรรมมนั เป็นองค์ธรรม คืออญฺญาแห่งวิบานนั้น ๆ โดยเป็นปฏิปักษ์กัน (คือดรงกับธรรมที่วพิ้ง) ที่เดียว คังคะความมิดด

เนื้อหาในบทนี้สำรวจธรรมและปัญญาในวิถีธรรมที่มีความเกี่ยวข้องกัน เริ่มจากการเห็นว่าทุกสิ่งเกี่ยวโยงกันไป หมายถึงการวิเคราะห์นามรูปและความเข้าใจในสิ่งที่มีอยู่จริง โดยมีหลักการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับควา

ประโยคศาส - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า 261 (เห็นโทษในปัญจขันธ์) ละอธิษฐานสัญญา (ความสำคัญว่ า น่าอธิษฐาน ในปัญจขันธ์) ด้วยพิทักษาปัสสาณะ (คำนี้อธิวาเมื่อหน่าย) ละอธิษฐานกามภาวะ (ความเป็นผ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการละความยึดมั่นและโทษภัยในปัญจขันธ์ โดยเน้นการอธิษฐานและการพิจารณาให้เห็นถึงธรรมชาติที่ไม่เที่ยงของทุกสิ่ง ทั้งยังพิจารณาผลเสียของการยึดมั่นในความมีตัวตน การละอายุนะและปนิธิ เพื่อเข

ประโยคษ - วิจักษธรรมวิเคราะห์ ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หมายเลข 262 เห็นความว่างเปล่า คือเห็นอนัตตา) ละสารทานาภิเรก (ความยึด มั่นด้วยถือเอาว่าเป็นสาระ) ด้วยอธิษฐานธรรมวิสันนา (ความเห็น แจ้งในธรรมอันเป็นอ

เนื้อหานี้สำรวจการละความยึดมั่นและความเข้าใจในธรรมผ่านการหลีกเลี่ยงสาราทานาภิเรก การวิสามญาณ เพื่อพิจารณาเห็นโทษและความไม่เที่ยงในชีวิต โดยกล่าวถึงความสำคัญของการพิจารณาในพระไตรปิฎก รวมถึงการพัฒนาญาณท

ประโยค - วิถีธรรมวิเคราะห์ ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า 263 ข้อว่า "อนูปสมาน" ได้แก่ความที่เห็นความแตกดับแห่งสังขาร ทั้งหลาย โดยพิจารณาเห็นและโดย (นิ่งเห็น) ตามอย่าง (อารมณ์ที่ แตกดับแล้ว) น้อมใจลงไปในธร

บทความนี้สำรวจการพิจารณาความแตกดับแห่งสังขาร และความเป็นหนึ่งเดียวกันของอารมณ์ในปัจจุบัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิปัสนาและการเห็นความเสื่อมที่อาจเกิดขึ้น โดยมีการเน้นที่การไม่อิ่มในความพอกพูนเป็นหลักสำคั

ประโยค - วิจารณ์ธรรมะแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 264 ข้อว่า "อนิมิตนุตปฺสินท" คือตอนจบชวนปนกันเอง การะ นิจฉนิมิต (เครื่องหมายว่าเที่ยง) จึงมีได้ด้วยอนิมิตนุตปฺสินทนั้น ข้อว่า "อปปณิธานุตปฺสินท" คื

เนื้อหาในบทนี้สอนเกี่ยวกับเครื่องหมายที่สำคัญของธรรมนิวาส ต่าง ๆ เช่น อนิมิตนุตปฺสินท, อปปณิธานุตปฺสินท และสัญญาณุตปฺสินท ซึ่งด้วยการวิเคราะห์และการทำความเข้าใจ จะนำไปสู่การบรรลุธรรมอย่างแท้จริง คือ อ

ประโยค- วิญญาณบรรลุภายใน ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 265 นั้น เพราะเห็นด้วยดีจึงมีความไม่มีแห่งจิตสาระ และความไม่มีแห่งอัตตลาภ ข้อว่า "ถูกฤกษ์ฤกษ์" ได้แก่ความคิดเห็นรูปพร้อม ทั้งปัจจัย การละสัมโมหะเ

บทความนี้พูดถึงแนวคิดเกี่ยวกับวิญญาณบรรลุภายใน และการละเกลาสกิริยาสในลักษณะต่างๆ ผ่านการเข้าใจโทษในสงสารธรรมที่หลากหลาย โดยเน้นถึงการมีองค์ประกอบที่สำคัญสำหรับการบรรลุจิตที่เป็นอิสระจากกิเลส และการปรั

ประโยค - วิทยุธรรมวาระแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ ๒๖๗ พระชนม์พระราชฝ่ายปฏิบัติแล้วได้รับสมบัติ กระทำไว้ก่อนแต่ได้ สมบัติ ดังนี้ ๆ ทั้งปวง ก็กล่าวไว้ว่าพระราชาทรงกระทำเหมือนกัน ฉะนั้น [สัตย์ธิฤยกิ

บทความนี้เสนอการวิเคราะห์และตีความเกี่ยวกับสัจธิฤยกทั้งสองประเภท คือ โลกียสัจธิฤยกและโลกุตรสัจธิฤยก ซึ่งมีความแตกต่างกันและเชื่อมโยงกับคำสอนเกี่ยวกับการสัมผัสและปัญญาในการเข้าใจธรรม. โดยเนื้อหายังบอกว

ปรโปคฌ - วิชาภิธรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ ๒๘๖ อย่างเดียว ธรรมทั้งหลายนี้ก็ชื่อว่า เป็นอันเธอได้มาแจ้งแล้ว เหมือนกัน เพราะเหตุนี้นั่นแหละ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่ "อุกเภอกทั้งหลา

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการทำให้แจ้งพระนิพพานผ่านวิถีทางต่างๆ อาทิ ทัสสนาจินกิริยาและวนาสัจจกิริยา ซึ่งพัฒนาโดยอำนาจของสมณะชาการที่มีศีล ธรรมที่พระโพธิจาคต้องการทำให้แจ้ง ช่วยให้เข้าถึงความจริงในพระนิพพ

ประโยค- วิสาธรรมประกอบ ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 273 นั่น ปวิตในรรครถแห่งจริยธรรม นั่นแสดงมาแล้ว เอกอาจารย์เหล่าใดกล่าวว่า "คุณคือความละสังโฮนัสได้เพียง เท่านั้นเอง" ชื่อว่าหมธรรมอะไรฯ อื่น ไม่งี้

บทความนี้วิเคราะห์เกี่ยวกับความหมายของสัมมาทิฏฐิในจริยธรรม และการปฏิบัติที่ส่งผลให้เกิดความรู้รองที่เชื่อมโยงกับอริยมรรค ทั้งยังแสดงให้เห็นถึงการเกิดขึ้นของความรู้สำคัญเมื่อมีการปฏิบัติตาม และวิเคราะห